.:: اشو زرتشت پیام آور اهورامزدا ::.

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان(بخش نخست: پرسش های کتبی)

zartosht — Sun, 22 Aug 2010 07:46:34 GMT

(گزارش تصويري١)
گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان(بخش نخست: پرسش های کتبی)انجمن موبدان و دغدغههای اجتماعی و دینی

خبرنگار امرداد- بهنام مرادیان: نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان در تالار ایرج در حالی پس از 3 ساعت به کار خود پایان داد که هنوز پرسشهای بسیاری به جا مانده بود. این مساله به تعبیر فرامرز پوررستمی، نشان از زیر ذره بین بودن کارهای انجمن موبدان توسط همکیشان است.
تالار ایرج، پسین روز 29 امردادماه، میزبان هموندان هیات مدیره انجمن موبدان و همکیشان زرتشتی بود، تا درباره مسایل دینی و اجتماعی مربوط به این انجمن، به پرسش و پاسخ بپردازند. این نشست که به شوند(:سبب) همزمانی با روز آدینه و آیین روز اردیبهشت روز، با باشندگی چشمگیر همکیشان همراه بود، با سخنان نخستیندخت فرهادی، مسوول بنیاد فرهنگی جمشید آغاز شد. فرهادی، درخواست جامعه را شوند اصلی برگزاری این نشست عنوان کرد. وی همچنین از فرامرز پورستمی، گرداننده نشست پیشین با حضور نماینده زرتشتیان در مجلس، سپاسگزاری کرده و از وی خواست تا نشست امروز را نیز مدیریت کند.

به مانند نشست پرسش و پاسخ پیشین، پرسشها به دو گونه کتبی و شفاهی انجام میشد. در بخش کتبی این پرسشها پرسیده شد و این پاسخها توسط موبد اردشیر خورشیدیان، موبد مهربان فیروزگری و موبد پدرام سروشپور، داده شد:

آیا انجمن موبدان میتواند کسی را از سخنرانی دینی باز دارد؟
موبد خورشیدیان: سخنرانی دینی در آیینهای درگذشتگان به خانوادهها بستگی دارد و ما خود را وارد مسایل اجرایی نمیکنیم. اما اگر انجمنی از ما تاییدیه درباره سخنرانان دینی بخواهد، ما از آن افراد تعهدی میگیریم و از آن پس آن افراد مورد تایید انجمن موبدان خواهند بود. هم اکنون همه کسانی که در آیینهای پرسه سخنرانی میکنند، مورد تایید ما هستند.

آیا هر پنج گاه نیایش روزانه باید خوانده شود و آیا میتوان به جای اوستای بایسته، چیزی را جایگزین کرد؟
موبد فیروزگری: اوستای روزانه باید همراه با سدره و کشتی باشد و نیایش باید همراه با کشتی نو کردن باشد. اما خواندن پنج گاه با توجه به الزامات زندگی امروز شاید ممکن نباشد. اما خواندن اوستای بایسته همراه با کشتی نو کردن که همراه با تمرکز و ایمان قلبی باشد، یک نیاز انسانی است.
خواندن 13 اشم وهو و 21 یتا اهو در اوستاهای آفرینگان دهمان برای شنوندگان اوستا است. اما در اوستای روزانه، سروش باج، کشتی و برساد، بایسته است و نمیتوان چیزی را جایگزین کرد.

چرا پس از ساسانیان دین ایرانیان دگرگون شد؟
موبد سروشپور: بررسی تاریخی و اجتماعی دوره ساسانیان، کار دشواری است. اما آشکار است که اگر اردشیر بابکان، پس از سالها تسلط مقدونیان، فرمانروایی ساسانیان را پایه گذاری نکرده بود، دین زرتشتی با تهدید جدی رو به رو میشد. اما هر ساختاری فراز و فرودهایی دارد. ما نمیتوانیم چشممان را به فرود و سراشیبی ساسانیان ببندیم. به نظر میرسد، ساسانیان در برخورد اجتماعی خود با دین اشتباهاتی داشته اند که مردم را به عنوان پاسداران اصلی دین، از حکومت دور کرد.

چه لزومی برای استفاده از کلاه یکبار مصرف در آدریان وجود دارد؟موبد خورشیدیان: در اوستا آمده است که «همگی نماز وکریم همگی سر واپوشیم». پس همه باید سر را در زمان نیایش بپوشانند. زمانی همه یک کلاه ویژه خود داشتند. اما انجمن موبدان متوجه شد وجود کلاههای پارچهای عمومی، ممکن است بیماری را گسترش دهد. از همین رو، کوشیدیم با یاری کلاه یکبار مصرف، این بخش را حل کنیم. اما از همکیشان خواهش میکنیم، این کلاهها را دور نیاندازند. این کلاه برای هر کسی است و آن را با خود به خانه ببرید. چون دور انداختنش اصراف است.

چرا تنها موبدزادگان میتوانند به جایگاه موبدی برسند؟موبد خورشیدیان: ما بر اساس قانون و اساسنامهای کار میکنیم که یک سنت چند هزار ساله است و آن را خود ننوشتهایم. اما همان گونه که هر زرتشتی باید سدره پوش شود، هر موبدزادهای باید موبد شود. دیگر همکیشان نیز که میخواهند همیار ما باشند، با ثبت نام و گذراندن آموزشهای بایسته، موبدیار شوند. از دید ما هیچ تفاوتی میان موبد و موبدیار وجود ندارد.

آیا ایزد مهر ایزد بانو است یا مذکر است؟موبد فیروزگری: ایزد مهر یا میترا، در اوستا به صورت یک بانو دیده میشود.

چرا در اوستای ورهرام یشت و سروش یشت، از تشبیه به جانوران استفاده شده است؟موبد سروشپور: اوستا برداشتی از گاتها و همچنین فرهنگ عمومی مردم است. بهرهگیری از تشبیه به جانوران، بر پایه این اصل است که راه شناخت اهورامزدا، شناخت آفریدههای اوست.

برای درود به روان درگذشتگان در دین زرتشتی چه جملهای وجود دارد؟موبد فیروزگری: در اوستا این جمله برای این مفهوم وجود دارد: «ایریستنام اوروانو یزمیده یا اشونام فروشو»

فرتورها از مازيار نيك بخش است. گزارش از سایت خبری امرداد

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان(بخش دوم: پرسش های شفاهی)

zartosht — Sun, 22 Aug 2010 07:43:18 GMT

(گزارش تصويري٢)
گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان(بخش دوم: پرسش های شفاهی)جايگاه موبدان در فرهنگ ديني هازمان

خبرنگار امرداد- بهنام مراديان: در نشست پرسش و پاسخي كه ميان همكيشان و انجمن موبدان در تالار ايرج برگزار شد‏ شماري از باشندگان‏، پرسشهاي خود را گفتاري بيان كردند.
مهران سپهري، جانشين فرنشين(:انجمن) در پسين روز ٢٩ امردادماه پرسش خود را اينگونه مطرح كرد:
آيا نوآوري در دين وجود دارد و پذيرفتني است؟
موبد خورشيديان: در هر فرهنگ ديني‏، يك دين وجود دارد و يك مذهب. دين را پيامبران ميآورند. اما روحانيت مذهب را پديد مي‌آورد كه شامل آيين ها و سنتهاست. دين زرتشتي چارچوب بسيار دقيق و كارشناسي دارد و قابل دستكاري يا دگرگوني نيست. اما آيينها را ميتوان با انديشه و بررسي كارشناسي دقيق و با هم انديشي انجمن موبدان بهبود داد.
موبد سروشپور: آنچه اهميت دارد تفاوت نوآوري و آشموغي است. در اوستا‏، آشموغي به معني بدعت گذاري است. بدين مفهوم كه در ظاهر نوآوري و در باطن نابود كردن پايهها. مهاجمان به فرهنگ زرتشتي بسيارند و مدافعان آن كم. از همين رو خودمان بايد مراقب باشيم و تيشه به ريشه خود نزنيم. انجمن موبدان براي همفكري با كساني است كه ايدهاي نو دارند. يكيار انديشههايمان را پيش از مطرح كردن در هازمان، با اين انجمن در ميان بگذاريم.

اردشير فرهمند كرماني: آيا هر كسي حق دارد درباره مسايل ديني گوناگون اظهار نظر كند؟
موبد خورشيديان: هر انجمن يك وظيفه دارد. هر موبد و يا هر كس ديگري به تنهايي حق ندارد اظهار نظر ديني كند. بايد انجمن موبدان به گونه گروهي و جمعي بررسي و مطالعه كند و نظر خود را ارايه دهد.
موبد سروشپور: وظيفه همه ما، حفظ دين و فرهنگ زرتشتي است. اگر پايههاي فكري را درست نكنيم، به بهانه همان چيز، آن را نابود ميتوان كرد. ما بايد به آزادي و آگاهي انسانها احترام بگذاريم. وچر فتوا نيست. اين يعني گفته و نظر انجمن موبدان. اين حكم نيست. اما رسم اين است كه هازمان و انديشمندان آن را بپذيرند.

پروين بامسيان: چرا انجمن موبدان روز پدر و يا سرود ديني آغاز برنامهها را دگرگون كرده است؟
موبد خورشيديان: عوض كردن روز پدر به اين شوند(:سبب) بود كه روز پدر در جشن بهمنگان با روز پاسداري از جانداران سودمند، يكي نباشد. براي سرود آغاز برنامه ها نيز ما نظري ندادهايم.

فرامرز پوررستمي:چرا توليدات فرهنگي انجمن موبدان كم است؟
موبد خورشيديان: ما تلاشهاي زيادي داريم ميكنيم. اما جوانان ما كم كار ميكنند. اين در حالي است كه اگر كم كاري كنيم‏، آسيب خواهيم ديد. هر ماه در حدود ٢ پايان نامه درباره فرهنگ زرتشتي نوشته ميشود و ما اگر دينمان را سپاس نداريم‏، از دستمان خواهد رفت.

جمشيد نوشيرواني:شخصيت ديني زرتشتي چگونه است؟
موبد سروشپور: بخش مهمي از دين كه گاه فراموش ميشود، اخلاق است. اديان آسماني به سبب داشتن بخش اخلاق نسبت به ديگر مكتبها، پايداري بيشتري دارند. يك شخصيت زرتشتي هم، شخصيتي است كه بر پايه اخلاق زرتشتي شكل گرفته باشد.

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان- نخستين دخت فرهادي‏، مدير بنياد جمشيد جاماسيان

نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان

نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان- انتشار پوسترهايي پيرامون فروهر و نوشتارهاي زرتشتيان بدون هيچ نظارتي و بازخورد آن در اجتماع

پرسش و پاسخ با انجمن موبدان

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان

گزارش کامل نشست پرسش و پاسخ با انجمن موبدان- مهرداد دهنادي

فرتورها از مازيار نيك بخش است. گزارش از سایت خبری امرداد
./م٨٩٢٣٦٠٥٣٠١٥

داستان کی گشتاسپ و اشو زرتشت‏

zartosht — Thu, 15 Jul 2010 10:47:43 GMT

لهراسپ حكومت را به گشتاسپ داد و از تخت به زير آمد. به آتشكده نوبهار كه سابقه اي كهن در يزدان پرستي داشت رفت. آتشكده نوبهار در آن زمان و قرن ها بعد نان محترم بود كه مردم گرد آن مي چرخيدند، چنانكه تازيان مكه را احترام مي كنند. او بدان خانه شد و خدا را ستايش ...كرد. جايي را براي عبادت خود برگزيد و كسي را در آن مكان را نداد؛ جامه ايي خشن بر تن كرد از بزرگي گذشت، موي سرش بر گردن و شانه اش ريخت، سي سال خدا را از دل و جان نيايش كرد، و بدين سان پرستيد بايد خداي. اي فرزند. آن زمان مردم ماه و خورشيد را مي پرستيدند، و لهراسپ نيز نيايش خورشيد مي كرد و از خداوند آمرزش مي خواست. چون گشتاسپ حاكم شد و بر تخت او نشست، تاج بر سر نهاد و گفت: شاهي يزدان پرست هستم و ايزد پاك اين تاج را بر سر من گذارده است تا مردم را به سوي او راهنما باشم و بدان را به راه راست رانده و به دين خداي درآورم. گشتاسپ دختر قيصر روم ناهيد را به همسري برگزيد. نامي فارسي بر او نهاد و به كتايون معروف شد. كتايون دو فرزند آورد. يكي اسفنديار و ديگري پشوتن، هر دو دلاور، پهلوان و شمشير زن. همه پادشاهان جهان به درگاه گشتاسپ آمدند و رياست او را گردن نهادند. گشتاسپ در هر مرز مرزباني نشاند تا از سرزمين هاي ديگر به مردم ايران زياني نرسد. تمام شاهان امر گشتاسپ را گردن نهادند مگر ارجاسپ كه پادشاه توران زمين بود. ارجاسپ كيش ديوها داشت و هيچ پندي بر او تأثير نمي كرد. در همان دوراني كه ارجاسپ آيين ديوان را گسترش مي داد در سرزمين گشتاسپ مردي پاك، دانا و دانشمند به جهان آمد كه آييني تازه آورد. هدف او از ميان بردن اهريمن و هر انديشه اهريمني بود. آن مرد بزرگ زرتشت نام داشت. بشاه جهان گفت پيغمبرم تو را سوي يزدان همي رهبرم آتشداني نزد گشتاسپ آورد و گفت اين آتش را از بهشت آورده ام، ايزد پاك فرمود كه اين را بپذير. اين گشتاسپ به آسمان و زمين نگاه كن آن را خداي تو بدون هيچ ياري ساخته است. چه كس مي تواند مانند آن را به وجود آورد. اگر مي داني كه ايزد توانا هستي را بدون كمك هيچ كس پديد آورده است، ورا خواند بايد جهان آفرين. اي گشتاسپ ديدن خدا را كه براي تو آورده ام بپذير واين آيين را به ديگران بياموز. در فرمايش آن نگاه كن هر چه خدا گفته است به كار بند، بياموز آيين و دين بهي كه بي دين نه خوب است شاهنشهي. گشتاسپ چون فرمان خدا را بشنيد دين زرتشت را پذيرفت. آن زمان لهراسپ در نوبهار بلخ مي زيست اما ديگر پير، نالان، بيمار و ناتوان بود. گشتاسپ دين يزدان پرستي را بر همه آشكار كرد و فرستاده هايي نزد سران كشورها فرستاد. دانايان و دانشمندان را به سوي خداي يگانه دعوت كرد. مردم دين نو را پذيرفتند و همه يكي پشت ديگري سوي شاه زمين آمدند و ببستند كس بدين آمدند و در پي آن ره بت پرستي پراكنده شد. گشتاسپ موبدان را به هر سرزمين فرستاد و او بود كه بر بالاي آتش زرتشت و جاي عبادت مردمان گنبد ساخت تا نشانه باشد. آتشكده اي كه زرتشت ساخت آتشي بدون دود بود و گويند شعله آن از هيزم و چوب نبود. زرتشت مردي را محافظ آن آتش كرد و خود او درخت سرودي را به نشان آنكه گشتاسپ دين خداوند يكتا را پذيرفته است، در كنار آن آتشكده بر زمين كاشت. سالياني دراز گذشت، آن سرو تناور شد، چنانكه دور او را با كمند نمي شد اندازه گرفت. گشتاسپ در كنار آن سرو خانه ساخت. با چهل رش بلندي و چهل رش پهنا كه اصلا در آن آب و گل به كار نبرد. ايوانش از زر پاك، زمينش همه از سيم و خاكش همه عنبر و دستور داد تا نقش جمشيد را بر يك سو و فريدون را با گرز گاوسار در سوي ديگر آنجا نقش كردند. هر بزرگي را در آنجا نام برد. چون بنا بپايان رسيد ديوارهايش را به گوهر گرفتند. گرد آن ديواري زرين ديواري از آهن كشيد و خود در آن اقامت كرد. آن سرو را سرو كشمر نام نهادند كه زرتشت گفته بود خداوند آن را از بهشت فرستاده است. آن سرو بود تا دوران خلافت عباسيان كه بريدنش داستاني طولاني دارد. زرتشت گفت: كنون جمله اين پند من بشنويد- پياده سوي سرو كشمر رويد. زرتشت همه مردم را به سوي آيين خداي يكتا دعوت كرد و گفت به يزدان كه هرگز نبيند بهشت- كسي كو ندارد ره زردهشت، سوي گنبد آذر آريد روي، به فرمان پيغمبر راستگوي. آن سرو را سرو بهشتي مي گفتند اگر چه در نوشته ها به سرو كشمر ياد شده، سروي تناور بود كه در گيتي مثل و مانند نداشت. در آن زمان گشتاسپ به شاه توران يعني ارجاسپ باج مي داد. روزي از روزها به دوران پيري زرتشت پيامبر ايرانيان، به گشتاسپ گفت در دين خدايي باج دادن به كسي كه خدا پرست نيست گناه است، در گذشته نيز هرگز ايرانيان به تركان باج نداده اند. گشتاسپ گفت: اي پيامبر از امروز ديگر به ارجاسپ باج نخواهيم داد

پژوهش پیرامون آیین زرتشت و مزدیسنا در نشستهای کارگروه تاریخ انجمن افراز (2)

zartosht — Thu, 03 Jun 2010 20:02:57 GMT

و اما فروزه های ایزدی چیستند؟

امشاسپندان که سپس و در اوستا نام میگیرند 7 فروزه_صفت_ از اهورامزدا هستند که گویی انسان را نیز توانایی پانهادن به آنها هست. او میتواند با پیمودن هریک از این گامها بیشتر و بیشتر به اهورامزدا نزدیک شده ویار او گردد. اندیشه بنیادین بیان میدارد که میتوان با گام نهادن به واپسین فروزه ها و پس از رسیدن به بیمرگی و رسایی (امرداد و خرداد) به اهورامزدا پیوست و با او یکی شد.

امشاسپندان که سپس به مانند ایزدان دیگر خویشکاری مادی میابند، گویی نمایندگان زمینی فروزه های اهورامزدایند.

اما در بیان زرتشت اینها نیز مانند مصداقهای پیشین و بدون دسته بندی و گاه جدا از هم مطرح میگردند.همچنین فروزه های دیگری نیز بیان مبدارد که در شمار امشاسپندان قرار نمیگیرند:

"ای مزدا بخشش پایدار رسایی و جاودانگی را به من ارزانی دار"

"این دو مینوی…..رسایی و جاودانگی را که از توست، با فروغ دل و خرد به دست توان آورد…"

فروزه های امرداد و خرداد amertat & haurvatat

"ای مزدا اهورای تواناتر از همه و ای پارسایی و ای راستی گیتی افزا و ای اندیشه نیک و ای توانایی مینوی .به من گوش فرا دهید...."

فروزه های پارسایی و سپنتا آرمئیتی(اسپند)، اشا و هیشتا (اردیبشهت)، وهومن (اندیشه نیکـ)، شهریاری و توانایی(خشترا و ئیریه)

پیشتر _هات ۲۸_ دیدیم که زرتشت اشاره به انجمن مغان دارد شاید یک گردهمایی از بزرگان قبیله است و در آنجا آرزو میدارد که بتواند آنان را با خود همراه کند.

اکنون و در این هات، گویا مدتی گذشته و زرتشت توانسته آنها را به سوی خود بگرایاند. او همچنین اکنون گروهی از هم اندیشانش _یاوران_ را نیز گرد هم آورده، اینبار آرزومند است که در گام پسین این دو را بهم پیوند داده و سایر مردم از خویشانش گرفته تا بقیه را نیز گرد آنها آورده همکار خود کند و به آیین خویش بخواند:

"از خویشاوندان بد دلی و خیره سری، از همکاران دروغ و دشمنی و از همیاران دشگویی و ناسزا....از میان بر خیزد "

"...در پرتو راستی... سخنان خود را بیرون از انجمن مغان، به گوش دیگران نیز برسانم…"

"…با اندیشه نیک…وارستگان تو را یار و یاور باشم … و از خدایان دروغین و مردمان گمراه بیزاری جویم"

در حالی که خود :

"…همه تن و جان .. خود را به مزدا نیاز میکند و…همه توان مینوی خود را به راستی ارمغان میدارد."

و میگوید که :

"باشد.. آنچه بایسته ماست و نمازی که شایسته توست...آشکار گردد"

پژوهش پیرامون آیین زرتشت و مزدیسنا در نشستهای کارگروه تاریخ انجمن افراز (1)

zartosht — Thu, 03 Jun 2010 19:59:18 GMT

در نخستین نشست از سری نشستهای پژوهش پیرامون آیین زرتشت و فرهنگ مزدیسنا و برای واکاوی این جستار گسترده میبایست به نوعی تقسیم بندی میان جستارهای پیش رو می پرداختیم.

جستارهایی که پیش روست را میتوان چنین بیان داشت:

1_زرتشت که بود. چگونه میاندیشید و آنچه با نام آیین زرتشت میشناسیم بر چه اساسی استوار است؟

2_دین مزدسینا که از پس آموزه های زرتشت اما با رویکردی جدا و به معنای یک دین ساخته میشود چه اساس و آموزه هایی دارد. و جایگاه فرهنگ ایران در آن کجاست؟

3_سیر دگرگونی دین مزدیسنا در درازای تاریخ چگونه بوده است؟

به طور کلی میتوان سه سرچشمه از روایات پیرامون زمان و جایگاه زرتشت یافت.

سند نخست تواریخ به جا مانده از نویسندگان یونانی پیش از میلاد مسیح است.

دومین سند روایات سنتی پیرامون زمان جایگاه، و حتا خود شخصیت و زندگی اشو زرتشت میباشند. نمونه هایی از این اسناد را هم اکنون در کتاب های پهلوی چون دینکرد و نیز نوشته های تاریخی پس از اسلام که سرچشمه شان بی شک همین کتاب های پهلوی است میتوان دید.

سرچشمه سوم حاصل کار پژوهشگران دو سده اخیر است.

زمان زندگی اشو زرتشت:

بر اساس اسناد یاد شده سه دسته ی کلی زمانی میتوان برای زندگی زرتشت نام برد. دسته نخست که برگرفته از سخنان مورخین یونانی است بازه زمانی میان 6000 تا 7000 سال پیش ار میلاد را در بر میگیرد. دانشمندانی چون ارستو و یا مورخینی چون خسانتوس لیدیایی زمان وی را به 6000 سال پیش از افلاتون یا همین زمان پیش از حمله خشایارشا به یونان رسانده اند. این زمان ها که از آنان به نام تاریخ کلاسیک یاد میشود نمیتوانند دقیق باشند چرا که نخست نمیتوان متصور شد که یونانیان در این زمان دارای تاریخ نویسی یا حتا خط بوده اند که این تاریخ ها را دقیق ثبت کره باشند. از سوی دیگر دانش زمین شناسی و تکامل زمان یاد شده را در میانه ی دوران میان سنگی و واپسین دوران های بارندگی پیش از آغاز شهر نشینی میداند. در این صورت نیز نمیتوان تصور کرد که زرتشت در زمانی که هنوز نمیتوان نامی از زندگی اجتماعی انسان برد، ظهور کرده باشد.

تارنگار اشوزرتشت فیلتر شد

zartosht — Tue, 18 May 2010 09:50:18 GMT

دوستان گرامی ، متاسفانه تارنگار اشوزرتشت فیلتر شده

برای راهیابی به آن از آدرس: www.zartosht.org

استفاده نمایید.

گزارش تصویری- واج یشت در تهران برگزار شد

zartosht — Sat, 01 May 2010 16:15:49 GMT

واج يشت، آييني كهن در روزگار نو

خبرنگار امرداد- آفتاب يزداني: يسنا مي‌خوانند، ٧٢هات يسنارا از آغاز تا پايان. ساعت‌ها پيش از دميدن آفتاب، هات به هات مي‌خوانند تا آنگاه كه آفتاب آغازين‌روز گهنبار مي‌دمد.
«واج‌يشت»، آيين پيشواز است، با واج‌يشت گهنبار، به پيشواز گهنبار مي‌رويم و گهنبار چيزي نيست جز يك جشن. گهنبار، جشن دهش و دهشمندي است.

پير و جوان در ‌آدريان(:آتشكده)، گرد هم آمده‌اندكه همچون نياكانشان با واج‌يشت گهنبار به پيشواز پنج روزي بروند كه در آن، همه از هرچه دارند، دهش مي‌كنند، پنج روزي كه گهنبار مي‌خوانيمش.

هر كرده(:بخش) از يسنا كه خوانده مي‌شود، موبد با دسته‌اي فلزي بر هاون مي‌كوبد، بر چهارسوي بيروني هاوني فلزي و كوچك. دست چپش را بر روي «برسم» گذاشته و با دست راست، دسته را به هاون مي‌كوبد. صداي دنگ‌دنگ هاون بلند مي‌شود و موبد همچنان يسنا مي‌خواند.
برسم، دسته‌اي به هم پيوسته از شاخه‌هاي انار است كه همبستگي، پيوند و اتحاد را يادآوري مي‌كند. به گفته‌ي موبد فيروزگري، هيچ‌يك از چيزهايي كه بر سفره‌ي واج‌يشت نهاده‌ايم، بي‌حكمت نيست. سفره‌اي سپيد پهن است كه نشان پاكي است و برسمي داريم كه به من و تو مي‌گويد، پيروز ميدان زندگي كساني هستند كه باهم و در كنار همند، همچون اين شاخه‌هاي به‌هم پيوسته. موبد مهربان فيروزگري گفت: «كلام مانتره، انرژي دارد، همه‌ي كساني كه در واج‌يشت شركت كرده‌اند، آن‌را دريافته‌اند و از همين روي است كه بامدادان، خود را به آدريان مي‌رسانند تا با اين انرژي همسو شوند. نواي منظمي كه از نواختن دسته بر هاون نيز به گوش مي‌رسد، انرژي‌آفرين است.»
به گفته‌‌ي موبد فيروزگري، نواختن دسته بر چهارسوي بيروني هاون نيز يك نماد است ما با اين كار، نشان مي‌دهيم كه خواستار گسترش انرژي‌هاي مثبت و نيكي‌ها به چهار‌سوي گيتي به سراسر جهان،‌هستيم.

خطوط اساسی افکار زرتشتی به بهانه ششم فروردين زادروز اشو زرتشت ...

zartosht — Thu, 01 Apr 2010 13:44:18 GMT

در روز ششم فروردین ۳۷۴۸ سال پیش ابر اندیشمند ایرانی اشو زرتشت اسپنتمان، دیده به جهان گشوده است که نخستین سنگ بنای خردگرایی را پی گذاشت و مردمان را به شاد زیستی و نیک اندیشیدی و نیک گویی و نیگ کرداری برانگیخت.

دامنه افکار این آموزگار ایرانی با وجود اینکه در چهارمین هزاره قدمت خود است نه تنها کهنه نشده بلکه هر روز بیشتر از پیش بر جذابیت آن افزوده شده است و از سوی انسانها بشتری در سطح جهان کشف میشود. در سالهای اخیر درخشندگی آموزه های اشو زرتشت افزایش چشمگیری پیدا کرده است. تا جایی که بازگشت به هویت ایرانی با کشف دوباره گلواژه های اشو زرتشت در بین جوانان آریابوم معنی میشود.

در ادامه مقاله ای را با فرنام «شناسه ایران زرتشتی» با یاری گرفتن از کانون زرتشتیان کالیفرنیا برای اطلاع یاران میآوریم که به صورت کوتاه خطوط اساسی افکار زرتشتی را معرفی میکند.

شناسه ایران زرتشتی

هویت ملی ریشه در فرهنگ و فرهنگ ریشه در تاریخ دارد. فرهنگ هر ملتی مجموعه ایست از اندیشه, گفتار و کردار آن ملت که از دیرگاه و در درازای هزاره‌های تاریخ به گونه نوشتاری یا گفتاری به ما رسیده است. فرهنگ ایران از دو بخش بنیادین ساخته شده است:
۱- فرهنگ ایران زرتشتی با پیشینه‌ای (تاریخی) نزدیک به ۴۰۰۰ سال در بر دارنده شش سلسله ایرانی پیشدادیان, کیانیان, مادها، هخامنشیان , اشکانیان و ساسانیان.
۲- فرهنگ ایران اسلامی با پیشینه‌ای نزدیک به ۱۴۰۰ سال در بردارنده‌ی ۸۹ سلسله که بیشتر آنها ایرانی نیستند.

فرهنگ ایران زرتشتی

فرهنگ ایران زرتشتی از دو بخش بنیادین و متفاوت دینی و فرهنگ تاریخی ساخته شده است:

۱ – آیین زرتشت که بخش دینی و فلسفی فرهنگ ایران زرتشتی را ساخته مجموعه‌ای از سرود ه های انديشه برانگيز اَشو زرتشت است که بر پایه خرد و جهان بينی اشو زرتشت و تنها در کتابی به نام گات‌ها به یادگار مانده, راه و روش به زیستی انسان و به سازی جهان را بر پایه سه بنیاد خلل ناپذیر و جاودانه‌ی اندیشه نیک, گفتار نیک و کردار نیک پیشنهاد می‌کند.

۲ – آداب و رسوم زرتشتیان که بخش تاریخی فرهنگ ایرانی زرتشتی را تشکیل می‌دهد, مجموعه‌ای است که بیشتر بیرون از چارچوب آیین اشو زرتشت و متاثر از شرایط سیاسی, اجتماعی و اقتصادی دوره‌های گوناگون تاریخ چهار هزار ساله پس از اشو زرتشت, توسط افراد متفاوت نوشته شده و در کتاب‌های گوناگون همچون ارداویراف نامه, دینکرد و وندیداد حفظ شده است. بعضی از نوشته‌های این کتاب‌ها در راستا و چندی از آنها بر خلاف آموزش‌های اشوزرتشت در گات‌ها است. بنابراین باید به آنها از دیدگاه تاریخی نگریست نه از دیدگاه دینی.
بر پایه این آگاهی ها، این نوشتار در دو بخش بنیادین دینی (آیین اشو زرتشت) و تاریخی (آداب و رسوم زرتشتیان) تهیه شده, در دسترس دوستداران فرهیخته و ارجمند فرهنگ ایران قرار داده می‌شود تا از آموزش‌های راستین اشو زرتشت آنگونه که هست, آگاه گردند.

ایران و آیین زرتشت

آیین زرتشتی برخاسته از ایران است, بنابراین فرهنگ نیاکان ایرانیان برخاسته از فرهنگ و آیین زرتشتی می‌باشد. از آنجا که این فرهنگ خردگرا و با پیشرفت دانش در جهان امروزی هماهنگی دارد از سده‌های پیشین همواره مورد توجه بوده است و چون با آزاد اندیشی, آزادگی و دموکراسی سازگار است, به ویژه از دهه های گذشته بیشتر مورد توجه بسیاری از دانشمندان روشن بین, دولت سالاران و سازمان‌های پیشرفته‌ی جهان قرار گرفته است. امید می‌رود چنین فرهنگی پاسخگوی نیازمندی‌های روز افزون مردمان خردمند و دل آگاه در جهان امروزی باشد.

بنیادهای آیین زرتشت

آیین زرتشتی پیش از آنکه فلسفه‌ی دینی به معنی امروزین آن باشد, نمایانگر راه و روش‌های به زیستی است که بر پایه‌های خرد و معنویت بنیاد گذاشته شده, بازتابنده جهان بینی فرزانه ا‌ی فرهیخته‌ از سرزمین ایران به نام اَشو زرتشت از دودمان اِسپنتمان و از نژاد آریایی است. آموزش‌های این پیام‌آور مهر و راستی برای خوشبختی و پیشرفت و شکوفائی همه‌ی مردم جهان بوده و از آنِ گروه و ملیت ویژه‌ای نیست.

گات‌ها و اوستا

گات‌ها نام سرودهای خردگرا و اندیشه برانگیز اَشو زرتشت و بنیاد دین بهی (زرتشتی) است. نوشتار های دیگر دینی زرتشتیان روی هم رفته فرهنگستانی از دانش و باورهای دینی ایرانیان باستان می‌سازند که اوستا نامیده می‌شود.

بهدین

واژه‌ی بهدین به معنی کسی که بینش درونی (وجدان) نیک دارد. نامی است که در اوستا پیرو اشو زرتشت را با آن خوانده‌اند. از این رو شایسته است که پیروان این آیین (بهدینان) در به سازی جهان و به زیستی مردمان بکوشند. دین بهی, آئين اختیار است نه دین جبر و زور. در این آیین هرکس با خرد و آزاد اندیشی, می‌تواند راه زندگی و یا دین خود را برگزیند.

« خرد راهنمای آدمی در انتخاب راه نیک و بد است. » (گات‌ها – هات 31 بند 12)

آموزش‌های اشوزرتشت

آموزش‌های اشوزرتشت بر پايه‌های خرد و انسانيت و بر سه اصل انديشه نيك، گفتار نيك و كردار نيك بنياد نهاده شده است.

در گات‌ها آمده است:
« راه در جهان يكيست و آن راستی است. پيروی از راستی و درستی بهترين راه زندگانی و خوشبختی است.» (گات‌ها- هات 43 بند 9)

دو نيروی هميستار (متضاد)

در گات‌ها، نيكی و بدی زاييده انديشه‌ آدمی دانسته شده، منش پيش‌برنده و نيك (سپنتا مينو) در برابر منش كاهنده و بد (انگرهه مينو، اهريمن) است. بنابراين نه دو خدايی در آيين زرتشتی جايی دارد و نه اهريمن در برابر اهورامزدا، آفريدگار يگانه‌ بی همتا گذاشته شده است. (گات‌ها – هات 30 بندهاي 3، 4 و 5)

اشا يا هنجار هستی

اَشا در بينش اشو زرتشت هنجار (نظم) هستی است. قانونی كه در سراسر آفرينش بر همه هستی‌ها فرمان می‌راند. بايد دانست كه برهم زدن نظم جهانی، زيان‌هايی به بار خواهد آورد كه نمونه‌ای از آن آلوده ساختن محيط زيست است. خوشبختانه امروزه دانشمندان افزون بر اينكه به وجود قانون اشا پی برده‌اند، راه جلوگيری و چاره بسياری از رويدادهای ناگوار را كه زيان‌‌های جانی و مالی در پی دارند، به مردم نشان داده‌اند. : بايد دانست كه دانشمندان هركدام در زمينه‌ی كاری خود می‌كوشند تا بخشی از اين هنجار را بشناسند. بنابراين می‌توان گفت كه اشا دانش كاملی است كه بر جهان فرمانروايی می‌كند. اگر مردم اين دانش را بيابند و با منش نيك زندگيشان را با آن هماهنگ كنند، به بهترين زندگی دست می‌يابند: (سرود اشم وهو و گات‌ها هات 28 بند 1)

رسايی و تکامل

برای پرورش و پالايش، روان آدمی بايد گامه‌هايی را بپيمايد تا به پايگاه خرداد(رسايی وكمال معنوی) برسد. اين فرايند پويا بر پايه اصل تكامل ادامه دارد. «پاداش نيكان رسيدن به كمال راستين (خرداد) و نيروی درونی و مينوی (شهريور)است.» (گات‌ها – هات 31 بند 21) ـ « تنها با نيك انديشی (بهمن) ودلی پاك (اسفند) می‌توان به رسايی و كمال مينوی (خرداد) رسيد.» (گات‌ها – هات 33 بند 5)

آزادی انديشه، اراده وگزينش

آزادی ارزشمند‌ترين داده‌های اهورايی به شمار می‌آيد و هيچكس حق ندارد آنرا از ديگری بگيرد. در گات‌ها، هات 30 بند 2، اشوزرتشت مردم را در گزينش راه آزاد می‌خواند و آرزو می كند كه مردم به ياری اهورامزدا و با خرد خود در گزينش راه نيك كامياب گردند.

حقوق بشر

آيين زرتشتی مردم را از هر رنگ، نژاد، مليت و دينی كه باشند برابر دانسته و برتری هر كسی را در نيك ‌تر بودن انديشه، گفتار و كردار می‌داند. در نوشتار‌های دينی بارها خرسندی، شادمانی و رستگاری مردم در سراسر جهان آرزو شده است. كورش بزرگ با پيروی از آموزش‌های اخلاقی و انسانی اشو زرتشت نخستین منشور آزادی حقوق بشر را در 2500 سال پيش صادر کرد.

«خداوند آزادی را برای مردم آفرید.» (گات‌ها – هات 31 بند 11)

پاسداری از زندگی و جهان

در آیین زرتشتی ارجمندی جایگاه انسان تا جاییست که زنان و مردان نیک در پیشبرد نیکی و پاکی همکار و همیار اهورامزدا دانسته شده‌اند. در دین بهی جهان جایی مقدس و زندگانی ارمغانی اهورایی است. بنابراین شایسته است از جهان و زندگانی به خوبی نگهداری و پاسداری کرده, جهان را آبادتر و چراغ زندگانی را فروزانتر از پیش به آیندگان سپرد. آرمان انسان آبادگردانیدن جهان و خرسند کردن جهانیان (هات 28 بند 1) و در اوج آن رسیدن به خدا و پیوستن به اوست (گات‌ها – هات 45 بند 11) «اهورا مزدا دوست مهربان و یاور همه است.» (گات‌ها – هات 43 بند 14)

برابری زن و مرد

در آیین زرتشتی, زن و مرد برابر و دارای حقوق یکسانند. هرجا که اشوزرتشت با مردم سخن می‌گوید زن و مرد را هر دو با هم یاد می‌کند. در نامه‌های دینی نیز از زنان و مردان نیک و نيک منش هر دو نام برده شده است. (گات‌ها – هات 30 بند2)

شادی و شادکامی

در آیین زرتشتی خداوند جهانِ شادی بخش را آفرید و در پرتو منش پاک و مهرِ (عشق) جهان آفرینِ خود در آن آسایش و آرامش پدید آورد وشادی را برای مردم آفرید. (گات‌ها – هات 44 بند 6)

داریوش بزرگ با آموختن چنین آموزش‌هایی در کتیبه خود می‌نویسد که خدای بزرگ است اهورامزدا که این جهان را آفرید که شادی را برای مردم آفرید. با چنین دانشی, او از اهورامزدا می‌خواهد که کشور را از دروغ و خشکسالی نجات دهد.

ایستادگی در برابر دروغکاران (بدکاران)

در آیین زرتشتی هنگام برخورد با دروغکاران (بدکاران), سفارش شده که نخست با مهر و دوستی آنها را راهنمایی کرد. چنانچه ایشان از رفتار بد خود دست نکشیدند, بایستی به سختی در برابر آنها ایستادگی و مبارزه کرد تا نتوانند آسیب برسانند.

« برای پیشبرد راستی باید در برابر دروغکاران ایستادگی کرد.» (گات‌ها – هات 43 بند 13)

تازه کردن, پویایی و نوگرایی

یکی از آموزه‌های دین بهی (زرتشتی) تازه کردن, پویایی و نوگرایی بوده, به نوسازی و تازه گردانیدن جهان سفارش شده است. در این آیین واپس گرایی و ایستایی زشت بوده, نکوهیده می‌شود. در گات‌ها, هات 30 بند 9 آمده است: « باشد تا از از کسانی شویم که این زندگانی را نو و تازه می‌کنند. ای اندیشمندان, ای خردمندان و ای آورندگان خرسندی از راه راستی و درستی بیایید همگی هم رای و همراه با دانش درونی دارای یک آرمان شویم و. آن نوسازی جهان است.»

تقدیر و سرنوشت

در بینش اشوزرتشت هر کسی سرنوشت خود را با اندیشه, گفتار و کردار خویش می‌سازد. اگر چه رفتار آدمی اختیاری است, اما بازتاب آن جبری است که برابر با هنجار آفرینش (اشا) و قانون کنش و واکنش انجام می‌شود.

«بهترین زندگی (خوشبختی) و زندگی بد (بدبختی) را هرکسی با دست خویش برای خودش فراهم می‌آورد.» (گات‌ها – هات 31 بند 20)

نگهد اری و نگهبانی از محیط زیست

در هات 32 بند 10 از گات‌ها برای نگهداشت (حفاظت) محیط زیست به عنوان یکی از بایسته‌های دینی بسیار سفارش شده است. در همه نامه‌های دینی زرتشتیان نیز پدیده‌های سودمند و زندگی بخش گرامی داشته شده, پاک نگهداشتن آنها را یکی از بایسته‌های دینی به شمار آورده‌اند. در پایان به این نکته اشاره می‌شود که: پیام اشوزرتشت سرشار ازمهر و امید و شادمانی و خوشبینی است.

روزنامه ایران باردیگر به زرتشتیان توهین کرد

zartosht — Mon, 15 Mar 2010 05:26:27 GMT

خبرنگار امرداد- پریسا خسروی: روزنامه ایران در شماره روز گذشته خود در صفحه 23 از قول امام جمعه رشت نوشت: «زرتشتي‌ها فکر مي‌کردند آتش نشانه خدا و مقدس است، يك مسلمان هم اگر اين‌گونه فکر کند حماقت است.»
متن کامل این خبر را در زیر بخوانید:
«چهارشنبه سوري و پريدن از روي آتش خرافه‌پرستي است
رشت آيت‌الله زين‌العابدين قرباني نماينده ولي فقيه در گيلان و امام جمعه رشت در خطبه‌هاي اين هفته گفت: مراسم چهارشنبه‌سوري و پريدن از روي آتش خرافه پرستي است. اين مراسم از گذشتگان براي ما مانده است،هرچيزي که از گذشته مانده مقدس نيست و هر چيز عتيقه‌اي محبوب نيست.
وي افزود: اينکه از روي آتش مي‌پرند و مي‌گويند زردي من از تو سرخي تو از من، بت پرستي است. زرتشتي‌ها فکر مي‌کردند آتش نشانه خدا و مقدس است، يك مسلمان هم اگر اين‌گونه فکر کند حماقت است.
قرباني ادامه داد: اين روزها در مراسم چهارشنبه سوري علاوه بر خرافه‌پرستي اعمال ناشايست ديگري نظير ترقه بازي نيز بلاي جان مردم شده و آسايش و سلامت همه را در معرض تهديد قرار داده است.»

نـــــوروز (از زبان دكتر پرويز ناتل خانلری)

zartosht — Wed, 10 Mar 2010 22:02:38 GMT

نوروز، اگرچه روز نو سال است، روز کهنه قرنهاست. پیری فرتوت است که سالی یکبار جامهی جوانی میپوشاند، تا بشکرانهی آنکه روزگاری چنین دراز بسر برده و با این همه دمسردی ِزمانه تاب آورده است، چند روزی شادی کند. از اینجاست که شکوه پیران و نشاطِ جوانان در اوست. پیر نوروز یادها در سر دارد. از آن کرانه زمان می آید، از آن جا که نشانش پیدا نیست. دراین راه دراز رنج ها دیده و تلخی ها چشیده است، اما هنوز شاد و امیدوار است. جامه های رنگارنگ پوشیده است، اما از آن همه یک رنگ بیشتر آشکار نیست، و آن رنگِ ایران است.
درباره ی خُلق و خوی ایرانی بسیار سخن گفته اند. هر ملتی عیب هایی دارد. در حق ایرانیان می گویند که قومی خو پذیرند و هر روز به مقتضای زمانه به رنگی در می آیند. با زمانه نمی ستیزند، بلکه می سازند. رسم و آیین ِهر بیگانه ای را می پذیرند و شیوه ی دیرین ِخود را زود فراموش می کنند. بعضی از نویسندگان این صفت را هنری دانسته و راز بقای ایران را در آن جسته اند. من نمی دانم که این صفت عیب است یا هنر است، اما در قبول ِ این نسبت تردید و تأملی دارم.
از روزی که پدران ِما به این سرزمین آمده اند و نام خانواده و نژاد خود را به آن داده اند، گویی سرنوشتی تلخ و دشوار برای ایشان مقرر شده بود. تقدیر چنان بود که این قوم نگهبان ِفروغ ِایزدی یعنی دانش و فرهنگ باشند. میان ِ جهان ِ روشنی که فرهنگ و تمدن در آن پرورش می یافت و عالم تیرگی، که در آن کین و ستیز می رویید، سدی شود و نیروی ِیزدان را از گزندِ اهریمن نگهدارد. پدران ِما، از همان آغاز کار، وظیفه ی سترگِ خود را دریافتند.
زرتشت از میان ِگروه برخاست و ماموریتِ قوم ایرانی را درست و روشن معین کرد. فرمود که باید بیاری یزدان با اهریمن بجنگد تا آنگاه که آن دشمن بد کنش از پا درآید. ایرانی بار گران ِاین امانت را بدوش کشید. پیکاری بزرگ بود. فرِ کیان، فرِ مزداآفرید، آن فر نیرومندِ ناگرفتنی را به او سپرده بودند. فری که اهریمن می کوشید تا بر آن دست یابد. گاهی فرستاده ی اهریمن دلیری می کرد و پیش می تاخت تا فر را برباید. اما خود را با پهلوان روبرو می یافت و غریو دلیرانه ی او به گوشش می رسید. اهریمن گامی واپس می نهاد. پهلوان دلیر و سهمگین بود. گاهی پیش می خرامید و می اندیشید که دیگر فر از آن ِاوست. آنگاه اهریمن شبیخون می آورد و نعره ی او در دشت می پیچید. پهلوان درنگ می کرد و اهریمن سهمگین بود.
در این پیکار روزگارها گذشت و داستان ِ این زد و خورد افسانه شد و بر زبان ها روان گشت. اما هنوز نبرد دوام داشت. پهلوان سالخورده شد، فرتوت شد، نیروی تنش سستی گرفت، اما دل و جانش جوان ماند. هنوز اهریمن از نهیب ِ او بیمناک است، هنوز پهلوان دلیر و سهمگین است. این همان پهلوان است، که هر سال جامه ی رنگ رنگِ نوروز می پوشد و به یادِ روزگار جوانی، شادی می کند.
اگر بر ما ایرانیان ِاین روزگار عیبی باید گرفت این است که تاریخ ِخود را درست نمی شناسیم. درباره ی آن چه بر ماگذشته است، هر چه را که دیگران را گفته اند و می گویند، طوطی وار تکرار می کنیم . کمتر ملتی را در جهان می توان یافت، که عمری چنین دراز را بسر آورده و با حوادثی چنین بزرگ روبرو شده و تغییراتی چنین عظیم در زندگی اش روی داده باشد و پیوسته، در همه حال، خود را به یاد داشته باشد، و دمی از گذشته و حال و آینده ی خویش غافل نشود.

این جشن ِنوروز، که دو سه هزار سال است با همه ی آداب و رسوم در این سرزمین باقی و برقرار است، مگر نشانی از ثبات و پایداری ِایرانیان در نگهداشتن آیین ِملی خود نیست ؟
نوروز یکی از نشانه های ملیتِ ماست. نوروز یکی از روزهای تجلی ِ روح ِ ایرانی است.
نوروز برهان ِ این دعوی است که ایران با همه ی سالخوردگی هنوز جوان و نیرومند است.
در این روز باید دعا کنیم. همان دعا که سه هزار سال پیش از این زرتشت کرد:
« منش ِ بد شکست بیابد.
منش ِ نیکو پیروز شود.
دروغ شکست بیابد.
راستی بر آن پیروز شود.
اهریمن ِ بد کنش ناتوان شود و رو به گریز نهد.
و نوروز بر همه ایرانیان فرخنده و خرم باشد.»